در دیده نور در تن جان عزیز ماییاما چه سود خود را هرگز نمی نمایی

Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.

بسیاری رقیبان از بی مثالی تستکم نیست این که باشد شهری و مه لقایی

Rəqiblərim bu qədər çoxsa, var bunun səbəbi,Gözəllik ölkəsinə sən yeganə sultansan.

جز نام دلنوازی ورد زبان ندارمقانون نیم که خیزد از هر رکم صدایی

Fəğanı ərşə çıxan bir elə rübabəm ki,Cahanı güldürərəm bircə sən məni ansan.

ماه فلک مثالم خوی دگر گرفتهنازل شده است بر من از آسمان بلایی

Fələk qədər mənə cövr etdin, ey ayüzlü sənəm,Fələkmisən bu təbiətlə, ya ki, insansan?

در هر دعا برنگی دیدم جفایی از توخاصیتی است بی شک در ضمن هر دعایی

Dua qılanda mənə canıma bəla yetdi,Dualarından özün yoxsa sən peşimansan?

دل جست راه عشقت جان خواست خاک پایتهر یک گرفته راهی هر یک فتاده جایی

Könül səni aradı, can ayağına düşdü,Biri məkanın olub, digərinə mehmansan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نه حقه فلک را بر هم زدم فضولیدر هیچ جا ندیدم درد ترا دوایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli dərdinə heç yerdə tapmadı dərman,Ümidi tək sənədir, çarə eylə, loğmansan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate