گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت

Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı,Yüz tikan gördü yanında, canı aram olmadı.

کرد بلبل پیش گل بنیاد درد دل بسیزود گل بگذشت و آن درد دل اتمامی نیافت

Açdı bülbül dərdini yüz min fəğan ilə gülə,Keçdi gül dövrü, yenə gül bülbülə ram olmadı.

وه چه ملکست این که دور گل گذشت کس درورونق بزمی ندید و نشاه جامی نیافت

Bu necə bir mülkdür, gül dövrü keçdi, kimsəyəBurda bir mey məclisi, bir nəşə, bir cam olmadı.

دوخت دوران از لطافت خلعتی اما چه سودقابل تشریف این خلعت گل اندامی نیافت

Tikdi dövran bir lətafət xələti, əfsus olaGeyməyə bu xələti qabil güləndam olmadı.

گل که دیر آمد چرا زین باغ رحلت کرد زودغالبا چون من ز کس اعزاز و اکرامی نیافت

Gec gəlib gül bağçaya, bilməm neçin tez köçdü o,Görmədi hörmət mənim tək, yoxsa ikram olmadı.

چون ننالیم از جفای گردش گردون دونهیچ کار ما ز دور او سرانجامی نیافت

Gərdişindən mən necə çərxin şikayət etməyim,Halimə dövründə bir gün də sərəncam olmadı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پایه قدر سخن دانان فضولی پست شدزین سبب هرگز درین کشور کسی نامی نیافت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Söz bilənlər, ey Füzuli, qədrü qiymətdən düşüb,Ol səbəbdən kimsədə bir şöhrətü nam olmadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern