اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی

Bilirdi gərçi bütün dillərin nə olduğunu,Səfayi-təblə, həm elmü qüdrətilə nəbi.

شرف نگر که فرستاد حضرت ایزدز بهر نسبت ذاتش کلام را عربی

Şərafətə nəzər eylə ki, göndərib TanrıƏrəb dilində kəlamı ki, nəslidir ərəbi.

بعلم اوست معاصی جهالت بوجهلبنور اوست مقارن شرار بولهبی

Müasir olmuş o elm ilə cəhli Bucəhlin,Ziyası ilə müqabil şərari-Buləhəbi.

کمال معجزش این بس که علم و حکمت اوز علم و حکمت انسان نبود مکتسبی

Kəmali-möcüzünə elmü hikməti bəsdirKi, elmi növi-bəşərdən deyildi müktəsəbi.

ظهور کرد وجودش که بود محض ادباز آن گروه که بودند محض بی ادبی

Ədəbdən ötrü zühur eyləmiş vücudu onun,O qövsdən ki, onun olmamışdı heç ədəbi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love