اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی

شرف نگر که فرستاد حضرت ایزدز بهر نسبت ذاتش کلام را عربی

بعلم اوست معاصی جهالت بوجهلبنور اوست مقارن شرار بولهبی

کمال معجزش این بس که علم و حکمت اوز علم و حکمت انسان نبود مکتسبی

ظهور کرد وجودش که بود محض ادباز آن گروه که بودند محض بی ادبی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love