Məhəmmədəli Mirzənin nəzəri-diqqətinə ədalətli bir vəsiyyət
Eşitdim ölən vəqt Nuşirəvan –
Öz övladına böylə qıldı bəyan:
Oğul, mən ölür, eylərəm irtihal,
Edər təxt, dövlət sənə intiqal.
Bu gün eylərəm mən məzarə xüram,
Mənə sənsən, övlad, qaimməqam!
Oğul, olma işrətgüzari-həyat,
Əsiri-hüzuzat, keyfü nişat.
Oğul, olma dildadeyi-xahişin,
Fəqət istəmə bir az asayişin.
Sən asudəliklə yaşarsan əgər,
Əhali yanar zülmə, qan-yaş tökər.
Əgər məqsədin olsa zövqü səfa,
Rəaya olur mübtəlayi-cəfa.
Sən olduqda amali-nəfsə qərin,
Yaşarmı cəmaət vətəndə əmin?!
Bəyənməz bu tədbiri danişvəran:
Sürü içəri qurd varkən uysun çoban.
Sənə olmasın adət öz rahətin,
Müraat qıl könlümü millətin.
Sən övrəngi-ləzzətdə tutsan məqər.
Qalır bağizari-vətən bisəmər.
Qulaq as elin dadü fəryadına,
Yüyür zülm görmüşlər imdadına!
Xəbərdar ol, ey xadimi-məmləkət,
Qıl üç ulduzu zinəti-səltənət:
Müsavat hürriyyətü mə'dələt.
Bu üç nurdur calibi-məs'ədət.
Bu aləmdə parlarsa, abad olur,
Bu əncüm sönən mülk bərbad olur.
Rəiyyət kötükdür, hökumət şəcər,
Kötüklə olur bərk ağac, ey pəsər.
Cəfalarla sızlatma bir qəlbi sən,
Əgər sızlasa, bixini kəsmisən.
Sənə lazım isə əgər doğru yol,
Öğüdlərmi lazımdır etmək qəbul.
Kamal əhlinin var iki xisləti.
Bu əxlaq edər cəlb ülviyyəti.
Nədir bu iki xülq? Xövfü əməl.
Əməl, xövf? Zatən gözəldir, gözəl –
Bulunsa bir insanda bu iki xu:
Biri xövfü vəhşət, biri arizu.
Bu qorxu nədir? Ehtiyatkarlıq,
Deyildir cəbunluqla biarlıq.
Mübariz olan düşməni qanmalı
Bu qorxu nədir? Şanlı davranmalı.
Bu qorxu nədir? Xülqi-namvəran,
Həmişə özün hifz edər qəhrəman.
Oğul, söylədim bu iki xisləti,
Bu əxlaq olur calib əmniyyəti.
Əgər istəsən olmağa kamiyab.
Fənalıqdan et daima ictinab.
Gözəl işlərə addım at dəmbədəm,
Edər yaxşılıq aləmi möhtərəm.
Hökumət ricalında vicdan gərək,
Mürüvvət gərək, əqlü ürfan gərək.
Hüquqi-cəmaatı qəsb eyləmə,
Səri-karə əşrarı nəsb eyləmə.
“Təvəddür əmanət ila əhliha”,
İş əhlində olmaq gərəkdir düha.
Hökumət odur mə'dələtxah ola,
Vücudi-vətən içrə ərvah ola.
Səzadırmı məxluqun incinməyi,
Rəvadırmı zalimlərin gülməyi?
Sitəm qəhqəhə ursun da xəlq ağlasın?
Ədaət odur zülmü qaynaqlasın.
Vətən ədlü dad ilə abad olar,
Dodaqlar gülər, qəlblər şad olar.
Dönər şəhrlər saheyi-cənnətə,
Vətən bənzər ağuşi-hürriyyətə.
Hökumət olursa ədalətşüar,
Əhali olar haizi-iqtidar.
Ricali-hökumət ki, qəddardır,
Səadət şu yerdən küsən yardır.
Cəmaət ki, incindi hükkamdən
Uç, ey mərdi-azad, ol dəmdən!
Genişlik umulmaz o zindandən,
Çıx, ey könlü mə'mur, o virandən!
Böyük pəhləvanlardan etmə həzər,
O kəsdən çəkin yox dilində xətər.
Camaatı bərbad edən səltənət –
Görər uyquda mülkün imran fəqət.
Xərabiyyəti-mülkə bais nə ya?
Cəfadır, cəfadır, cəfadır, cəfa!
Cəmaəti öldürmə, ey səltənət –
Ki, bunlardır arayişi-məmləkət!
Cəfa etmə, incitmə dehqanları,
Xərab eyləmə, yıxma vicdanları.
Kərəm eylə dehqanə, ver töxmü xiş,
Ədalət görənlər, görər yaxşı iş.
Gər istərsə olmaqlığa nəf'dar,
Oğul, mənfəət ver də, ol kamkar!
Bir insan sənə xeyir vermiş müdam,
Deyilmi o kəs layiqi-ehtiram?!
Ona zülm etmək mürüvvətmidir?
Yamanlıq da heç adəmiyyətmidir?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hadi-mehemmedeli-mirzenin-nezeri-diqqetine-edaletli-bir-vesiyyet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Hörmətli əfəndim Molla Nəsrəddinə*Son nüsxəni aldıq, oxuyub, bildik, a Molla,
Gərəkməz!Nazəndə nəvazişlərin eylər dili lərzan.Möhriq baxışın etmədədir ruhumu suzan.
Şair, hücreyi-iştiğalı və düşüncələriKiçikcə bir oda içrə zavallı bir məxluq –Yaşar... və çox gecələr olduğu otağı soyuq.
Bir iştikayi-möhriq... Çeşmi-ədəb bu gün ədəbiyyata ağlayırTofiq Fikrət bəyə*Şe'rin üfüqlərində bu gün bir sədayi-lal,
Poems by other poets
Xali-mişkinə baxın, arizi-cananə düşüb,Deyəsən bir həbəşi səfheyi-İranə düşüb.
Pişiyin tərifiBircə pişik var idi Kirmandə,Sövləti yox bəbrdə, əslandə.
OlsunBütün zalımların yurdu, İlahi, tarümar olsunFüqərəyə zülm edən şəxsi yaman dərdə düçar olsun
GörəndəKönlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə