Şair Şəhriyara
Məscidə gedərkən
Dam-divarı qar hörübdür“Tfu deyirsən, göydə donur”.Civildəşən ağ sərçələrLüt ağaca gəlib qonur.
Dünən axşam bazarçadaBaşmaqlarım islanmışdı.Kürsü altında qoymuş anamBaşmaqlarım dönmüş qaxa.
Külək qarı çırpır üzəGözümdən yaş axa-axa.Ağır qarı yara-yaraYollanıram məscidə mən...
Əynim tənik, qarnım yarım,Qış çağı da demək TanrımYaddan çıxarmışdır məni.İsti-soyuq olmuş əlim,Ayaqlarım... ağlayıram.Qan şoruldur əllərimdən...
Səssiz, qarlı qəbristandaAlaca bir köpək ulur...Külək məscid uşaqlarınCanavar tək bir-bir udur.Yol uzanır, yoxdur dibi,Budur, cansız “Mir Həbibi”“Qurban xak pa” gözlüyür,“Minnət xədayra” gözlüyür.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hebib-sahir-sair-sehriyara
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Hərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib oldu,Mənə ol bəzmdən məhrumluq daim nəsib oldu
تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر
Təcnis: Nazlı yara dərdi-dilim yazmağaNazlı yara dərdi-dilim yazmağa,Nə bir kağız tapdım naqaləmindi,
Gözəl qızSallana-sallana gedən gözəl qız,Ay qız, bu güzarın bulağadırmı?