چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی

ز وصف یک سر مویت شدی عاجز بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی

همی‌خواهم که او با من کند یاری چو جان با تنجهان ما را جنانستی گر او ما را چنانستی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به روی عالم‌آرایش که گر خاک کف پایشسرم را دست می‌دادی به جان هم رایگانستی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring