پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

جان برخی نسیم که نگذاشت یک زمانکز بوی زلف یار دماغم شود تهی

ای باد روح‌پرور همراز خوش نفسیعقوب را بشارت یوسف همی‌دھی

این خسته فراق مصیبت رسیده راپیغام می‌رسانی و مرهم همی‌نهی

مستعجلی و می‌نگذارم تو را ز دستتا میکنی حکایت آن ماه خرگهی

در صحبتت روانه کنم جان خویشتنکز قالبم نباید با باد همرهی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جان همام را بر جانان او رسانعمری‌ست تا که تشنه به آب است مشتهی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love