بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او می‌دهد شیرینی گفتار ما

دانی چه داریم آرزو سرهای ما در پای اوافتاده بر خاک درش دراعه و دستار ما

با سرو گوید قامتش هستی همین بالا و بسکو روی و موی نازنین کو شیوه و رفتار ما

هر یک ز ما در انجمن لافی ز مردی می‌زندبنمای زلف پرشکن تا بشکند پندار ما

گر یک نفس از بندگی یابیم ذوق زندگیتا حشر شکری می‌کنیم از بخت برخوردار ما

گر چشم مستت را هوس باشد حریفی خوش‌نفسزحمت مکش هم جنس او اینک دل بیمار ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. باری دگر گویی مکن از آب خالی دیده رابی شست و شویی کی شود شایسته این دیدار ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love