Nə eşqi, ülfəti gətirər yada.Nə hüsnü, camalı anlar qocalıq.Vaxtsız haray çəkən xoruzlar kimiGündə bir bağçada banlar qocalıq.

Nə xeyri, qaç, yüyür, dalından çatar,Ayağından qapar, qolundan tutar.Gecəli-gündüzlü qəsdinə yatar,Hər yerdə üzünü danlar qocalıq.

Əzəldən nə qanıb, nə də qandırıb,Abad könülləri yaxıb-yandırıb.Hüseyn Arifə nəsə qandırıb,İsmayıl Şıxlını yanlar qocalıq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets