Sənsən
Qırılan qələmim, yanan kitabım,Yazısı saralmış varağım sənsən.Dağılan hasarım, atılan qapım,Gözümdə qaralan çırağım sənsən.
Sinəmdə dövr edib qopan tufanım,Üşüyən ürəyim, alışan canım,Alovdan qovrulan yazıq aranım,Dumandan ağlayan yaylağım sənsən.
Köməşən ayağım, tutulan dizim,Saralan yanağım, solan bənizim,Qar bağlayan yolum, buz tutan izim,Közü külə dönmüş ocağım sənsən.
Tükənən istəyim, bitən sevincim,Çəkilən marağım, ötən sevincim.Tapılan kədərim, itən sevincim,Gövdədən üzülən budağım sənsən.
Möhnət dalğa-dalğa, qəm axın-axın,Hüseynin gününə, ayına baxın,Könlümə həyatda yaxından yaxın,Ömrümə uzaqdan uzağım sənsən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/huseyn-arif-sensen
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Mahalımın şah tavarı,Alqış sənə, Aşıq Alı.
YadigarSallanıb-sallanıb naz ilən gedən,Yarəb, bilmənəm kimin nazlı yarıdır,
Təcnis: Əhəd, lə yəzəl, vahid, yəktaƏhəd, lə yəzəl, vahid, yəkta,Salma məni gözdən ayağa hərai,
VətənKönlümün sevgili məhbubu mənim,Vətənimdir, vətənimdir, vətənim.