Yuqoslaviya dağlarında pozulmuşyadelli qəbiristanında ağaran tənhabaşdaşı önündə düşüncələr.

Ey tənha başdaşı, ey itkin insan,Vaxtında hər şeyi bil torpağında.Özgə sevincinə şərik olma sən,Sevin torpağında, gül torpağında.

Yaşıl xalısını açanda yonca,Quşlar nəğmə deyir sahil boyunca,Dərəni, təpəni qoxla doyunca,Çiçək torpağında, gül torpağında.

Dolan zəhmətinlə, dolan varınla,Öz yayın, öz qışın, öz baharınla,Qohum-qardaşınla, tay-tuşlarınla,Acını, şirini böl torpağında.

Qapılar açıqmı hər yetən üçün?Milyonlar can verər bir vətən üçün,Atıldın odlara çöl-çəmən üçün,Çəmən torpağında, çöl torpağında.

Özüm də bilmirəm nə deyim sənə,Fikirlər başımda çaxnaşır yenə,Sumu azlıq edir, “su ver” – deyənə,Dəniz torpağında, göl torpağında.

İndi nə ananın, nə yananın var,Başqadır zamanın verdiyi qərar.İstisən qəbrini tapdamasınlarYaşa torpağında, öl torpağında.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring