Yarımçıq qalmış şeir
O zamanlar çocuq idim, təbiətin qoynundaTam asudə yaşar idim, tanımazdım istibdad.Fırlanardım daim könlüm sıxılmayan yerlərdə,Adım Almas, qorxu bilməz, şücaətli bir övlad.
Xoş sözlərlə atam, anam evdə mənə hər zamanHəpsindən çox nənəm, babam, nəsihətlər edərdi.Damdabaca bir div imiş səkkiz başlı, qocaman,Hər bir kəs ki, dindar olmaz, onu yeyər, – deyərdi.
Göy guruldar, şimşək çaxar ifritələr yerində,Ac yalquzaq gözü sanki qaranlıqda göyərmiş.Azanda, div çöldə qalan çocuqları boğazlar,Tanrı bilməz, rahat durmaz insanları yeyərmiş...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ildirim-yarimciq-qalmis-seir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mən sana gəlmişəm uzaq bir eldən,Məni də sinənə al, Kopet dağlar!
Küsdüyüm baharYenə gəldi könlümün küsdüyü bui lk bahar,Yenə açdı, şerimə ruh verməyən çiçəklər…
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
QafqasBir zamanlar Puşkinin dindirib ələmini,Ona mənfa yerində gözəl bir cənnət oldun.
Poems by other poets
Ey canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,
Düşmən qabağından qaçan «kişilər»Başını qorudu boş papağınan,Pay verdi düşmənə zər tabağınan;
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canıDağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.
تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد