Budaqlardaşeh parlayırDüzüm-düzüm, tək-təkElə bilBudaqlar ağlayırGöz yaşı tökərək.Ağacın gövdəsindənDamcı-damcıŞeh süzülüb axır.GörəsənAğaclar nə üçün ağlayır,nə üçün darıxır.Havadanə şaxta,nə çən,nə duman var.Bəs nə üçün ağlayır ağaclar?Meh əsir...Uzaqdan bir quş sədasısükutu qırır.Məni fikirdən ayırır.Göylərin aynasındaQövsi-qüzey görürəmƏlvan-əlvan.RənglərSarı, qırmızı, narıncı.Sevinc yaşlarıdırbəzəmiş hər budağı,hər ağacı.Ağac da canlıdır,Bir kökünnə qədər budağı,yarpağı,bəhəri olur.Ağacın da ömrü, günü,

(Kitabın 134–135-ci səhifələri Milli Kitabxananın skanında yoxdur; şeirin qalanı və «Bayramda barışanlar» şeiri burada verilmir.)

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets