Ətir
Yaşıl bir yamacda ilham alırdım,Hüsnünə xilqətin nəzər salırdım,Birdən ayaq tutdu meh narın-narın,Başladı nəğməsi yaşıllıqların.Bürüdü rayihə bütün aləmi;Dedim: “Ətir saçan dağda laləmi?
Onun ki, çəməndə tək rəngi aldır?Huşdan eləməyi əmri-mahaldır!Olmaya nərgizdir məni məst edən,Qıyıb şirin cana, ömrə qəsd edən?Gözəl nərgizin də bir hüsnü vardır;Şəhla baxışları xumar-xumardır.Bəs bu reyhanmıdır, qərənfilmidir?Süsənbər, yoxsa ki, qızıl gülmüdür?” –Qərara gəldim ki, yaxından baxım,Öz əlimlə dərim, döşümə taxım.Yönəlib nə gördüm: yayıb ətrini,Gülgün camalına salıb çətrini,Mənim öz dildarım, öz yarım gəlir,Səbrim, təhəmmülüm, qərarım gəlir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-rahim-etir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Yaylaq şeriSəni düşünürəm, sevimli dilbər,
Qara rəng və qara gözlərBizim ellər sevməmiş əzəl gündən qaranı,Vurmuşlar bu rəng ilə həmişəlik aranı.
Gəl, gözümün işığıDemişdin: “gələrəm, yar düşən zaman qaranlıq”,Quşlar öz yuvasına döndü, niyə gəlmədin?
Deyə bilmirəmDeyirəm ki, səni gördüyüm zamanÜstünə gül-çiçək səpəcəyəm mən.
Poems by other poets · Wine and the tavern
Yarəb, nə nur imiş ki, məni yaxdı narına,Yarəb, nə zat imiş ki, məni çəkdi darına?
اری فیالنوم ما طالت نواهازمانا طاب عیشی فی هواها
“Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var”Ey zahidi-bizövq o məscid ki, sənin var,Olsaydı mənim, mən onu meyxanə edərdim.
Saqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisiSaqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisi,Bu xumarı rəf edib məxmurləndir məclisi.