Hokuma Billuri
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Hamı “Mən” deyəndə, Sən ümmət dedin,Qardaşlıq, dəyanət, sədaqət dedin.
İgidlərim, sıra-sıra səf bağlayın!Nə yaman dərdliyəm, Allah,Zülümlər baş alıb gedir.
Vətənin şərəfli oğlunaFirudin İbrahiminin xatirəsinə*Dostum, sənin xatirən əbədi munisimdir,
Yaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım varYaxın düşməz əcəl çünki ürəkdə intizarım var,Bir atəşgahdır qəlbim, vətənsiz ahü-zarım var.
Səni qəlbən sevirəm mənSən gözəlsən bahar qədər,Aylar, illər, qərinələr
MəktubMən bu gün öz oğlumu məktəbə göndərirəm.Budur, sütül dişləri təzə tökülmüş onun.
Dəniz haqqında balladaDənizin əzəmətinə daldım,Qüdrətinə heyran qaldım,
Xatırlaram o günləriNələr gəldi gör başına,Düşünməzdim heç bir zaman.
Hər kəsin həyatda bir diləyi varNələr düşünürəm, nələr anıram?Nədir cəlb eləyən fikrimi bu an?
Hər səhər, hər axşam kəsib yolumuHər səhər, hər axşam kəsib yolumu,Deyirsən, sevirəm, könül ver mənə,
Olacaq ölkəmiz yenə gülşənQızarar gül kimi şəfəq bir günAlar əflak onda nurü-ziya.
Oda yandırma, gülüm, sən yenə pərvanələriOda yandırma, gülüm, sən yenə pərvanələri,Yenə sövdalara salma dəli-divanələri.
Biz indi ayrıldıqNecə yaradardım surətini mən;Vəfalı, mehriban, qayğıkeş, mətin.
Könül bulanmaz imiş etibar olan yerdəKönül bulanmaz imiş etibar olan yerdə,Qışın nə aləmi varmış bahar olan yerdə.