Ghazal 18

کرد طلوع آفتاب خیز برون بر چراغمنزل ما ز آفتاب چون دل اهل صفاست

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 22

گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 24

تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوستمغزند و مپندار تو ایشان را پوست

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 25

حسن تو را ممالک دل‌ها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 26

رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 26

ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیستوز حسن تو ماه را یکی از صد نیست

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 27

بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل استاین که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است

Homam TabriziGhazal1 min
Mufrad 28

ای سواد نامه‌ات نور سواد دیده‌امتازه جانی یافتم تا نامه‌ات را دیده‌ام

Homam Tabrizi1 min
Rubai 29

چون زرد شد از رنج گل رعنایتشد رنج خجل ز روی شهرآرایت

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 31

به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 31

ای عرصه تبریز زیانت مرسادآسیب زمان به مردمانت مرساد

Homam TabriziRubai1 min
Mufrad 32

هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم

Homam Tabrizi1 min
Rubai 32

این سنگ که از آب روان می‌گرددپیوسته بسان آسمان می‌گردد

Homam TabriziRubai1 min
Mufrad 33

نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم

Homam Tabrizi1 min
Rubai 35

زلفت که ز ماه تکیه‌گاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد

Homam TabriziRubai1 min
Mufrad 36

فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که می‌کند فتنه فتنه‌بین من

Homam Tabrizi1 min
Rubai 37

دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد

Homam TabriziRubai1 min
Mufrad 38

ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمی‌رود نقش تو از نگین من

Homam Tabrizi1 min
Mufrad 41

ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی

Homam Tabrizi1 min
Mufrad 42

هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی

Homam Tabrizi1 min
Mufrad 44

می‌نویسم پیش جانان نامه‌ایکاشکی من نامه خود بودمی

Homam Tabrizi1 min
Ghazal 46

فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 50

یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 58

از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 62

دوست آن دارد و آن است که جان می‌بخشدمهربانی به دل اهل دلان می‌بخشد

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 65

می‌آیم و از شرم چنان می‌افتمکز زندگی خود به گمان می‌افتم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 72

نظرها محرم رویت نبودندبه مشتاقان نموداری نمودند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 81

یک نکته معنی ز همه دنیی بهدنیی چه بود ز جنت الماوی به

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 85

با شمع چو گرم شد سر پروانهبا شمع بسوخت خویشتن مردانه

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Homam TabriziRubai1 min