Ghazal 110

از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 41

تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 1

چون سحر از بوی گل گشت معطر هوااز نفس یار ما داد نشانی صبا

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 179

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 204

کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 37

مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 40

مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 66

گفتم چو تو را عاشق شیدا باشمشاید که من دل شده تنها باشم

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 113

چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 134

نرسیده‌ست به گوش تو مگر فریادمورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 173

چون منی را کی رسد روی جهان‌آرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 15

نه باغ بود و نه انگور و می، نه باده‌پرستکه دوست داد شرابی به عاشقان الست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 19

حسنت چو اشتیاق دلم بی‌نهایت استوز عاشقان فراغت یارم به غایت است

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 60

ای ماه چه قبه‌ای ز قدرت عیوقاقبال چو عاشق است دادت معشوق

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 67

سر تا قدم به آب حیاتت سرشته‌انددل‌ها مثال نقش تو بر جان نبشته‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 68

ماه‌رویان زلف مشکین را پریشان کرده‌اندعاشقان دنیی و دین در کار ایشان کرده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Rubai 68

بنشسته بدیم ما دو شهباز به همکردیم به کوه و دشت پرواز بهم

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 84

ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 90

معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری

Homam TabriziRubai1 min
Rubai 91

ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری

Homam TabriziRubai1 min
Ghazal 115

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 138

سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درمخوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 145

مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنمچو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 155

تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 178

بدین ملاحت و حسن و لطافت و معنینه زاده است و نه پرورده مادر دنیی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 219

دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیده‌ای که ماند خالی ز روشنایی

Homam TabriziGhazal1 min
Masnavi 7

ذوق وجد وسماع وجان بازیهست در قوم ملت تازی

Homam TabriziMasnavi9 min
Ghazal 7

مکن ای دوست ملامت من سودایی راکه تو روزی نکشیدی غم تنهایی را

Homam TabriziGhazal1 min
Masnavi 9

ای سخن پرور بلند آوازکه زبان تیز کرده ای و دراز

Homam TabriziMasnavi2 min
Masnavi 10

واعظانی که اهل تحقیقندبه مواعظ کلید توفیقند

Homam TabriziMasnavi3 min