Ghazal 110

از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 41

تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 1

چون سحر از بوی گل گشت معطر هوااز نفس یار ما داد نشانی صبا

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 179

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 204

کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمیبار دیگر عمر خود در کار ایشان کردمی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 37

مرا دماغ ز بویت هنوز مشکین استدهان من به حدیث لب تو شیرین است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 40

مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 113

چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 134

نرسیده‌ست به گوش تو مگر فریادمورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 173

چون منی را کی رسد روی جهان‌آرای تودولت چشمم بود گردی ز خاک پای تو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 15

نه باغ بود و نه انگور و می، نه باده‌پرستکه دوست داد شرابی به عاشقان الست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 19

حسنت چو اشتیاق دلم بی‌نهایت استوز عاشقان فراغت یارم به غایت است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 67

سر تا قدم به آب حیاتت سرشته‌انددل‌ها مثال نقش تو بر جان نبشته‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 68

ماه‌رویان زلف مشکین را پریشان کرده‌اندعاشقان دنیی و دین در کار ایشان کرده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 115

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 138

سعادتی که ز ناگه درآمدی ز درمخوش آمدی همه لطفی و مردمی و کرم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 145

مرا چو سرو نو باید به بوستان چه کنمچو مست روی توام رنگ ارغوان چه کنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 155

تا سرم خالی نگردد از خیال ما و منخویشتن باشم حجاب روی یار خویشتن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 178

بدین ملاحت و حسن و لطافت و معنینه زاده است و نه پرورده مادر دنیی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 219

دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیده‌ای که ماند خالی ز روشنایی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 7

مکن ای دوست ملامت من سودایی راکه تو روزی نکشیدی غم تنهایی را

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 10

منتظر باشند شب‌ها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 21

خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 22

این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است

Homam TabriziGhazal2 min
Ghazal 35

چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 55

روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 84

آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 87

بر سر کوی تو سرها می‌رودجان فدای روی زیبا می‌رود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 111

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Homam TabriziGhazal1 min