Homam Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیدهاندآب حیوان در میان تیرگی نوشیدهاند
Ghazal 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Ghazal 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Ghazal 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Ghazal 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Ghazal 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Ghazal 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Ghazal 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Ghazal 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Ghazal 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Ghazal 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Ghazal 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Ghazal 100دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید
Ghazal 101دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید
Ghazal 107دوش از لبت ربودهام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر
Ghazal 122که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
Ghazal 128آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم
Ghazal 136چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یکجا دیدم
Ghazal 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Ghazal 149نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را میدهد پیغام جنات نعیم
Ghazal 150ما به بوی زلف یار مهربان آسودهایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسودهایم
Ghazal 151ما گر چه ز خدمتت جداییمتا ظن نبری که بیوفاییم
Ghazal 152ای پیش نقش روی تو صاحبدلان بی خویشتنوز چشم مستت فتنهها افتاده در هر انجمن
Ghazal 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Ghazal 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Ghazal 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Ghazal 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Ghazal 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی
Ghazal 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Ghazal 194بازیچه نیست آخر آیین عشقبازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی