Ghazal 69

عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اندآب حیوان در میان تیرگی نوشیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 94

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 96

چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 99

مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 100

دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 101

دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 107

دوش از لبت ربوده‌ام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 122

که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 128

آرزومندم ولیکن کو قدمدر فراقت شد وجودم کالعدم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 136

چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یک‌جا دیدم

Homam TabriziGhazal2 min
Ghazal 142

ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 149

نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را می‌دهد پیغام جنات نعیم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 150

ما به بوی زلف یار مهربان آسوده‌ایمگر نباشد مشک و عنبر در جهان آسوده‌ایم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 151

ما گر چه ز خدمتت جداییمتا ظن نبری که بی‌وفاییم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 152

ای پیش نقش روی تو صاحب‌دلان بی خویشتنوز چشم مستت فتنه‌ها افتاده در هر انجمن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 154

تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 161

عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 166

تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 174

پاک‌چشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 182

گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 188

ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 194

بازیچه نیست آخر آیین عشق‌بازیبا دوست درنگیرد تا روح در نبازی

Homam TabriziGhazal1 min