Ghazal 116

این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 135

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 141

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 153

به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 159

شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 164

ملامت می‌کند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 167

ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 169

بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 171

حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 184

گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمان‌شکن شدی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 189

ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 211

در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 213

ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 28

مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 32

در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 44

فتنه از بالای تو بالا گرفتشهر از آن رفتار خوش غوغا گرفت

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 49

از وقت صبح هست دلم را صفای صبحجانم منور است به نور لقای صبح

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 51

دلم شکست بدان زلف‌های پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد

Homam TabriziGhazal2 min
Ghazal 52

هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 59

جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 60

چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 64

نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 69

عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اندآب حیوان در میان تیرگی نوشیده‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Homam TabriziGhazal1 min