Ghazal 57

رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 98

آن نه نقشی‌ست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 133

هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 140

تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 146

عالمی را به جمالت نگران می‌بینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 160

چیست دولت، صحبت صاحب‌دلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 170

دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 176

می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 180

باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنه‌ای در مجلس صاحب‌دلان انداختی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 185

بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 198

در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 207

ای نور دیده و دل از دیده‌ها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 212

پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 214

می‌کند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را می‌دهد از بوی بهشت آگاهی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 215

اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 216

ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 17

در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 24

بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحب‌نظر است

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 104

چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 105

اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 108

لبت راست آب حیاتی دگردهان تو دارد نباتی دگر

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 118

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 124

ما می‌رویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 127

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول

Homam TabriziGhazal1 min
Ghazal 139

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازمضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Homam TabriziGhazal1 min