Homam Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Ghazal 127
چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول
Ghazal 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Ghazal 157نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان
Ghazal 163در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن
Ghazal 165عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن
Ghazal 168ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من
Ghazal 177اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی
Ghazal 186توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری
Ghazal 187شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری
Ghazal 217ای منزل مبارک میبخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی