Mikayil Mushfig · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Mənzum oçerk
Buruq adamı**I**
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Şair və vətəndaşŞ a i r :* El köçdü, sən qaldın hamıdan arda,Nə qədər acıdır bu arda qalmaq!..
Duyğu yarpaqları1Mən bir yüksəlişin sevdasındayam,
Tərtərhes nəğmələriI**Yenə könlüm uzaqlarda,
Yeddi aşıqOnlar yeddi aşıqdı,Ellərə yaraşıqdı.
Həsrətli qarıKürdüstan dağları döşündə bir yol,Bir yol ki, upuzun, bir yol ki, qıvrıq,
Kəndli və ilanQaranlıq örtülərinİçində dərin-dərin
Üç sağlıqGecənin dodaqları gülümsəyirdi,Masabəyi sevinclə: – Için! – deyirdi. –
FantanSonsuz gurultular arasında birGöylərə baş çəkən buruq titrəyir.
GöygölMən bu gün Göygölü durğun gördüm,Göygölün şəklinə vurğun gördüm.
Şəngül, Şüngül, MəngülBiri varmış, biri yoxmuş,Məzlumların dərdi çoxmuş.