Mikayil Mushfig · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Söylə
Günlərim axışır bir uyğu kimi -Dərədən-dərəyə axan su kimi,
UstalarBu yeni il günəş deyil,Elektrik işığilə işıqlanan
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Güzgü qayıtdıMənim Ceyranım məktəbli bir qızOlur Bakının dağ hissəsində.
KönlümüŞimşək kimi buludları qovaraq,Verdim parlaq çiçəklərə könlümü.
QadınYoldaş, səfalətin uçrumlarındanSəni ilk qurtaran böyük xilaskar,
SəninçünO gün ki hicrana uğradı yolum,Qırıldı qanadım, qırıldı qolum.
TozanaqYenə toz... aman, bu toz buludları nə istərBilməm səndən ey Bakı, sən ey atəş diyarı!
Bizim otaqdaOtaq heyrət içindədirƏtrafında gurultu.
HəyəcanHƏYƏCAN**HƏR ŞEY COŞQUNDA...**
Su və küləkZaman gələrTorpaq bizdən