Ghazal 219

هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 228

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 232

مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 236

اگر گوش بر دشمنانت نباشدلب من دمی بی‌دهانت نباشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 242

بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشدهر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 247

او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 250

ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 259

چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 261

عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 262

هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 263

هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 264

کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 272

بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 283

چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 339

به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 343

غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 349

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 353

بی‌تو دل و جان من زیر و زبر می‌شوددم به دمم درد دل بیش و بتر می‌شود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 356

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 359

تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 372

دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 375

من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 387

زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 394

کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر

Awhadi Maraghai1 min