Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بدهبوسهای، ار آشکار نیست، نهانم بده
Ghazal 707ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
Ghazal 708چیست آن شهریار در پرده؟شور در شهر و یار در پرده
Ghazal 721ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
Ghazal 727بر در میخانه این غلغل و آن طنطنهچیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه
Ghazal 733ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نهبییاد تو در عالم ذهنی و ضمیری نه
Ghazal 734آن دل که مرا بود و توی دیده سلبوهو آن تن که کشیدی به کمنمدش جذبوه
Ghazal 736ز لعلش بوسهای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کیبگفت: ای عاشق سرگشته، صبرت نیست هم در پی؟
Ghazal 748همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
Ghazal 754ای ماه و مشتری ز جمالت قرینهایوز گیسوی تو هر شکنی عنبرینهای
Ghazal 761اگر چه از بر من بارها چو تیر بجستیهم آخرم بکشیدیّ و چون کمان بشکستی
Ghazal 769خواستم بوسی ز لعلت دست پیشم داشتیقصد کردم کت ببوسم دست و هم نگذاشتی
Ghazal 770گر تو سری میکشی تا نکنی آشتیما ز تو سرکشتریم،پس تو چه پنداشتی؟
Ghazal 772جان را ستیزهٔ تو ندارد نهایتیخوبان جفا کنند ولی تا به غایتی
Ghazal 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Ghazal 778نگارا، یاد میداری که یاد ما نمیکردی؟سگان را در بر خود جای و جای ما نمیکردی؟
Ghazal 784دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Ghazal 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Ghazal 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Ghazal 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Ghazal 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Ghazal 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Ghazal 810گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی
Ghazal 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Ghazal 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
Ghazal 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Ghazal 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Ghazal 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Ghazal 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Ghazal 862ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی