Ghazal 90

تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماستذکرش دوای درد دل ناتوان ماست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 92

آن ترک پری چهره، که مانند فرشتستیارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 96

بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمده‌ستخلق شهری از دل و جانش خریدار آمده‌ست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 97

این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 101

هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 103

از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 106

حسن خوبان عزیز چندانستکه رخ یوسفم به زندانست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 112

آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوستو آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 116

در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟غلطست این، که به غیر از تو نپندارم هست

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 117

پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 121

دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟از من مهجور سرگردان چه دیدی؟ باز چیست؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 122

ای دل، از هجران او زارم همی باید گریستتر ک خفتن کن، که بیدارم همی باید گریست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 125

جز نقش تو در خیال ما نیستجز با غمت اتصال ما نیست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 134

عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیستوین نداند، مگر آن دل که درو آگاهیست

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 143

در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمی‌یارم گفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 146

چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفتکه به یک دیدن او از دلم آرام برفت

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 147

دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 149

به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 152

از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 153

عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفتکانچه مرا گفته‌اند دل ز پی آن نرفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 155

مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 157

زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 160

سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 164

ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 170

باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاددود زلفت آتشی در جان ما خواهد نهاد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 171

هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 176

عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 178

دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 189

خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Awhadi Maraghai1 min