Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
یار ز پیمان ما گر چه سری میکشدبار غمش را دلم بیجگری میکشد
Ghazal 258دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد
Ghazal 287اول فطرت که نقش صورت چین بستهاندمهر رویت در میان جان شیرین بستهاند
Ghazal 331میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود
Ghazal 333این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود
Ghazal 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید
Ghazal 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Ghazal 385تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر
Ghazal 482چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم
Ghazal 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
Ghazal 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Ghazal 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
Ghazal 669ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو
Ghazal 684آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!
Ghazal 744باز به رسم سرکشان راه جفا گرفتهایتیغ ستم کشیدهای، ترک وفا گرفتهای
Ghazal 759کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی
Ghazal 826شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی
Ghazal 827گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی
Ghazal 833سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی
Ghazal 858به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی
Ghazal 866عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی
Ghazal 874دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی
Qasida 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Qasida 5این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟
Qasida 7چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
Qasida 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Qasida 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Qasida 42چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی
Rubai 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Rubai 3هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب