Poem 130

گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد

Parvin E'tesami5 min
Poem 152

شب شد و پیرِ رفوگر ناله کردکای خوش آن چشمی که گرمِ خفتن است

Parvin E'tesami3 min
Poem 3

ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتنمبحث تحقیق را در دفتر جان داشتن

Parvin E'tesami1 min
Poem 5

ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتنتیرگیها را ازین اقلیم بیرون داشتن

Parvin E'tesami1 min
Poem 13

مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنیناگاه دید دانهٔ لعلی به روزنی

Parvin E'tesami2 min
Poem 15

روزی گذشت پادشهی از گذرگهیفریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

Parvin E'tesami1 min
Poem 16

بلبل آهسته به گل گفت شبیکه مرا از تو تمنائی هست

Parvin E'tesami1 min
Qasida 17

سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

Parvin E'tesamiQasida4 min
Qasida 18

سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار ک‌آسان کنند

Parvin E'tesamiQasida2 min
Poem 22

عالمی طعنه زد به نادانیکه بهر موی من دو صد هنر است

Parvin E'tesami4 min
Qasida 33

دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن

Parvin E'tesamiQasida2 min
Qasida 42

همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی

Parvin E'tesamiQasida1 min
Poem 46

کودکی در بر، قبائی سرخ داشتروزگاری زان خوشی خوش میگذاشت

Parvin E'tesami2 min
Poem 50

گنجشک خرد گفت سحر با کبوتریکآخر تو هم برون کن ازین آشیان سری

Parvin E'tesami2 min
Poem 54

مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ

Parvin E'tesami1 min
Poem 62

در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفتکه روز گشت و شنا کردن و جهیدن نیست

Parvin E'tesami2 min
Poem 69

گفت سوزن با رفوگر وقت شامشب شد و آخر نشد کارت تمام

Parvin E'tesami4 min
Poem 71

ز قلعه، ماکیانی شد به دیواربناگه روبهی کردش گرفتار

Parvin E'tesami4 min
Poem 76

کبوتری، سحر اندر هوای پروازیبه بام لانه بیاراست پر، ولی نپرید

Parvin E'tesami2 min
Poem 85

شباهنگام، کاین فیروزه گلشنز انوار کواکب، گشت روشن

Parvin E'tesami3 min
Poem 86

چو رنگ از رخ روز، پرواز کردشباویز، نالیدن آغاز کرد

Parvin E'tesami2 min
Poem 96

تاجری در کشور هندوستانطوطئی زیبا خرید از دوستان

Parvin E'tesami3 min
Poem 97

عاقلی، دیوانه‌ای را داد پندکز چه بر خود می‌پسندی این گزند

Parvin E'tesami3 min
Poem 102

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیستدر آن وجود که دل مرده، مرده است روان

Parvin E'tesami4 min
Poem 105

نخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو دراز

Parvin E'tesami1 min
Poem 106

کرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواستکای خودپسند، با منت این بدسری چراست

Parvin E'tesami4 min
Poem 109

گربهٔ پیری، ز شکار اوفتادزار بنالید و نزار اوفتاد

Parvin E'tesami3 min
Poem 131

در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خارکز خویش، هیچ نایدت ای زشت روی عار

Parvin E'tesami4 min
Poem 138

شنیدستم که اندر معدنی تنگسخن گفتند با هم، گوهر و سنگ

Parvin E'tesami5 min
Poem 145

با مور گفت مار، سحرگه بمرغزارکاز ضعف و بیخودی، تو چنین خردی و نزار

Parvin E'tesami4 min