Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز
Qasida 136ای جان من از آرزوی زلف تو پیچانبنمای یکی روی و ببخشای یکی جان
Qasida 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qasida 163شد برگ رزان زرد ز آذر مه و آبانشد آب رزان سرخ چو بیجاده تابان
Qasida 164شگفتهای جهانرا پدید نیست کرانهران شگفت که بینی بود شگفت بران
Qasida 165غالیه دارد کشیده بر شکفته ارغوانارغوان دارد شکفته بر منقش پرنیان
Qit'a 21بهشت من بدو گیتی بجز سرای تو نیستمرا بهشت و سرا هم بجز برای تو نیست
Qit'a 26ملکان را ز آسمان کبودچون تو هرگز کریم و راد نبود
Qit'a 27فراق دیدن جانان دل و جانم دژم دارددلم پر آب و چین دارد تنم پر تاب و خم دارد
Qit'a 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد
Qit'a 38یاد نیاری ز قندهار وز نو شادنیز نگوئی حدیث بصره و بغداد
Qit'a 44همیشه چشم دل و جان شاه روشن بادبروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد
Qit'a 55این چه بند است که بر من غم آن ماه نهاددل من برد و ره خون زد و دیده بگشاد
Qit'a 87زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم
Rubai 21تابنده چو خورشید ملک مملانستمانندهٔ جمشید ملک مملانست
Rubai 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rubai 26ماننده شیر نرّ شمس الدین استبر خلق فکنده فرّ شمس الدین است
Rubai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rubai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rubai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rubai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Qasida 12اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلبکند طلب دل من عاشقی ز مهر . . . ب
Qasida 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Qasida 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت
Qasida 46بوستان را مهرکانی باد زر آگین کندرنگ بستاند ز گلها باده را رنگین کند
Qasida 49هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کندگر تواند جان خویش اندر ره جانان کند
Qasida 87مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگرکه با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر
Qasida 89نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربردو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر
Qit'a 86هرگه که من از طلعت تو دور بمانمچون ماه ز روی خور بی نور بمانم