Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آواره شد از مسکن و مأوا صنم مناز طعنهٔ بدگوی و ز بیغارهٔ دشمن
Qit'a 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Qit'a 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Qit'a 145ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینیپاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی
Rubai 41از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Rubai 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Qasida 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Qasida 71چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار
Qasida 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qasida 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Qasida 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Qasida 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Qasida 182ایا بهار من و عید نیکوان سپاهچو ماه ز ابر همی تابی از قبای سیاه
Qasida 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Qit'a 2دلا تا کی همی جوئی منی راچه داری دوست هرزه دشمنی را
Qit'a 3مرا بی وفا خواند آن بی وفاکه هرگز نگوید سخن بی جفا
Qit'a 30ماهی دل من بر دو دل خویش بمن دادمن هستم از او خرم و او هست ز من شاد
Qit'a 57آن را که همی جست و دلم بخت بمن داداکنون بستاند دلم از ناز و طرب داد
Qit'a 69ایا ز عز و شرف تاج برنهاده بسرزمانه بر ده همه عمر دشمنانت بسر
Qit'a 75ای بسته جفا با دل و گشته ز وفا دورکرده دل من زار بقول و سخن زور
Qit'a 92خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم
Qit'a 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Qit'a 130ای همه از رادی و از راستیجان و دل از راستی آراستی
Rubai 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
Rubai 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rubai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rubai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rubai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rubai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qasida 21اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیستمرا جهان و سرو جان بجای جانان نیست