Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qasida 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qasida 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qasida 63بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپردو زلف تست دو جراره بنفشه سپر
Qasida 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Qasida 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Qasida 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Qasida 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Qasida 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Qasida 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Qasida 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Qasida 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Qasida 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Tarkib-band 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Qit'a 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Qit'a 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Qit'a 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Qit'a 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده
Qit'a 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی
Rubai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rubai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rubai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rubai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال
Rubai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
Rubai 97تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان
Rubai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Rubai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Rubai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Rubai 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Rubai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن