Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Rubai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rubai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Rubai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Qasida 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین استبا همه دیدارهای خوب قرین است
Qasida 31آباد بر این بر که و این طارم آبادوز هر دو خداوند جهان کامروا باد
Qasida 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Qasida 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qasida 108از پار مرا حال بسی خوشتر امسالهمواره بدینحال بماناد مرا حال
Qasida 111ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خالبا هر دو بود غالیه و مشک چون آخال
Qasida 112ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیلهمنام خویش را بهمه بابها بدیل
Qasida 137ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن
Qasida 141این برکه مبارک این بزمگاه میمونفرخنده باد دائم بر شاه افریدون
Qasida 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان
Qasida 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
Qasida 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
Qasida 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qasida 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
Qasida 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Qasida 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Qasida 203دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی
Qit'a 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلابر تو بهروزی و پیروزی همیشه مبتلا
Qit'a 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qit'a 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qit'a 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qit'a 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Qit'a 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Qit'a 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qit'a 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Qit'a 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش