Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی
Rubai 7ای شاه چو کردگار بگشاد ترادر ملک بقای جاودان داد ترا
Rubai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rubai 35گویند به هر درد بود صابر مردتا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
Rubai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rubai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rubai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rubai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rubai 84هم هست مرا هوای آن زلف بِخَملیکن تب عشق از نخستین شده کم
Rubai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Rubai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Rubai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Rubai 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Rubai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
Rubai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو
Rubai 126تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rubai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Rubai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Qasida 10مرادی رسول آمد از نزد یاراکه نز یار یادآوری نزد یارا
Qasida 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Qasida 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنجتن عدوی ترا داده روزگار شکنج
Qasida 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Qasida 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفریدوز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید
Qasida 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمدگوئی سرم از ناز به خورشید برآمد
Qasida 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qasida 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختربدارالملک باز آمد شه نیک اختر از لشگر
Qasida 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر
Qasida 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیراز ترنج افروخت بستان چون سپهر از ماه تیر
Qasida 80شنبه شادی و اول مه آذرزخمه بر افکن بعود و عود بر آذر
Qasida 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهاربوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار