Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Qasida 10مرادی رسول آمد از نزد یاراکه نز یار یادآوری نزد یارا
Qasida 11نگار ناردانی لب بهار نارون بالامیان لاله نعمان نهفته لؤلؤ لالا
Qasida 20نسیم آب بماند ببوی عنبر نابسرشگ ابر بماند بلؤلؤ خوشاب
Qasida 26سرشک ابر به کردار لؤلؤ لالاستنسیم باد به کردار عنبر ساراست
Qasida 30ایا به تیغ و قلم رنج خصم و دشمن گنجتن عدوی ترا داده روزگار شکنج
Qasida 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Qasida 34ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفریدوز همه عیبی تن پاک تو آزاد آفرید
Qasida 37تا ز آمدن دوست بر من خبر آمدگوئی سرم از ناز به خورشید برآمد
Qasida 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qasida 67بفرخ فال و خرم بخت و میمون روز و نیک اختربدارالملک باز آمد شه نیک اختر از لشگر
Qasida 68تا بیشتر زند به دلم عشق نیشترباشد مرا به مهر بتان میل بیشتر
Qasida 69تا سپاه گل هزیمت شد ز خیل ماه تیراز ترنج افروخت بستان چون سپهر از ماه تیر
Qasida 80شنبه شادی و اول مه آذرزخمه بر افکن بعود و عود بر آذر
Qasida 83گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهاربوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار
Qasida 108از پار مرا حال بسی خوشتر امسالهمواره بدینحال بماناد مرا حال
Qasida 137ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن
Qasida 141این برکه مبارک این بزمگاه میمونفرخنده باد دائم بر شاه افریدون
Qasida 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
Qasida 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
Qasida 162ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستانکنون داد از می و جانان ببستان اندرون بستان
Qasida 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qasida 174منم غلام خداوند زلف غالیه گونکه هست چون دل من زلف او نوان و نگون
Qasida 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان
Qasida 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Qasida 203دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی
Qasida 207که را مهربانی نماید نگاریبخوشی گذارد همی روزگاری
Qasida 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Qit'a 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qit'a 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب