Gholamreza Sabri Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
İndi anlayıram niyə –pozuldu sovet sistemi,
Ruhun tüğyanıÇox qədimdi Azərbaycanın tarixi,İlk mədəniyyəti –
İran cəlladlarına xitabGörürəm sizincinayətlərinizi,
Ön sözBu sözləri Azərbaycanın görkəmli şairi, qardaşım Balaş Azəroğlunun mənə ünvanlanmış açıq məktubunun təsirilə yazıram.Hər kəsə bəllidir ki, dünyada insanın çox gizli, kimsə ilə bölüşə bilmədiyi dərdləri var. Elə dərdlər ki, istəsən də deyə bilməzsən, çünki o dərdlər sözlərə, kəlmələrə sığmaz.
Bir günBir gün qonaq gəldi evimizə,Qızlardan birini
Düşkünlük– Sərvətin, pulun nə zərəri var,Sorurlar tələbələrim məndən?
TanıyıramTanıyıram bir neçə tələbəni –Birisi əla oxuyubdu
Nə üçünNə üçün Təbrizdə deyil,Britaniyada yetişdim bu məqama?
GənclərəHəyatı ciddi tutun əlinizdə,Öyrənin həqiqəti və inanın ona.
DoğmalıqPəncərədən baxıram –Küçəmizdən gəlib-keçənə.
Hər günHər gün bölüşür ailəm,Fikirlərini mənimlə.
SərvətPul barədə düşünmək boğur məni,Ruhum sıxılır,
HəsrətTəbrizdə axır çərşənbə görməlidi,Kücəni, bazarı bürüyür
İkilikYaxşı, pis yaşayır insanda,Yoxdu yaxşı, pis insandan ayrı,
ƏvvəllərƏvvəllər qaçqınların –Çox edərdim qüssəsini.
AtamAtam çox sevirdi qızlarını.Ləzzət aparırdı –
HəyatımdaMən böyük insanlarda –təvazökarlıq gördüm.
AtamaKişilik, şücaət, qeyrət yağardı,Sənin duruşundan, baxışlarından.