Rafig Zaka Khandan
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Kimsəni rədd eyləməz,Durmayanı əyləməz,
HəyatınSevginin dadıdır dadı həyatın,Sevgisiz, ölümdür adı həyatın.
SöylərəmTürkümü şəfqətlilərə söylərəm,Alqış o ərdəmli həsədsizlərə!
ÇocuqlarMilyonlardır varlıların dövləti,Çocuqlardır yoxsulların sərvəti.
ViranəYıxdın, demə ki püç oldu könlüm,Viranə olub, uçuldu könlüm,
Gənclikİnsan çocuqluğundanGəncliyini gözləyər,
KeçərHər kəsin ömrü bir aləmdə keçər,Şairin gözləri şəbnəmdə keçər,
Yox cahandaÇoxdur cahanda nadan,Ağıllı çox cahanda.
AlçaqdırAlçaqdır o çalsaqqal, baxma qocadır çaldır,Alçaqları yüksəldir, yüksəkləri alçaldır...
DədəmZeynalabdin bəy əzəl şöhrətidir əqrəbamın,Üzü ağ, alnı açıq oğlu olub el-obamın.
VerYoxdur yer üzündə yerə girmişlər üçün yer,Alçaqlara əl vermə, salam vermə, acıq ver!
ArxalıBir güllə yaz olmaz bu yer üzündə,Bir elə dağ çəkər bir yasaq, oğlum.
ÇocuqlarımaBöyüyün, çocuqlarım, açılın çiçək kimi,Gülün mənim ömrümə gözəl gələcək kimi.
QonşularAralıq dənizinin çeşidli sahilindəKonuşurlar dünyanın yetmiş iki dilində...
DemərəmYurda, yurddaş demərəm, uymayana,Ulusun türküsünü duymayana.
YurdundaAdı yox yurduna qovuşmayanın,Oğul başqa yolda sınanmır, oğlum!
UmacağımBu dünyada mənim kimsəm olmadı,Sanma, oğul, qəmim, qüssəm olmadı.
OlmalıTək çırpıdan qığılcımlar saçılmaz,Tək olanın könlü heç vaxt açılmaz,
SanmaTürkülərlə ucalırMənim Odlar yurdum.
Şeirdə hünərŞairin hisləri nura bürünər,Hər şeir bir bağlı qönçə deməkdir.
Ana dilindəYavruna öz dilini nədən öyrətməyirsən?İnsan gərək odlana, gərək yana dilində!
AcgözlərAtılar şanlı söz ustadına böhtan sözlərDaş atar meyvəsi bol bir ağaca acgözlər.
TürküKönlüm inlər zaman-zaman, inlə,Sən neçin küsmüsən Rəfiqinlə?
Vaxtından öncəBir eldə yox deyil yaman insan, Zəka, əvət!Hər ölkə yaxşı insanı rəğbətlə qarşılar.
Şeirimin ruhuEy Zəka, sən ulusa, yurda könül bağlamısan,Səni xatırlar ulus, yurd sən öləndən sonra.
ArkadaşlarEy duyğulu, hissli arkadaşlar,Mən sizlərə türkü söylədikcə,
Can-ciyərMəncə, varlıqda həyatdır ölümün can-ciyəri,Olmasaydı ölüm, olmazdı həyatın dəyəri.
GəlsinKim cənnətə örnək dilər, İstanbula gəlsin,Kim aləmi görmək dilər, İstanbula gəlsin!
Allahım!..Tankla mərmiylə, topla doğrandı,Parçalandı silahsız insanlar!
MəhəbbətMəhəbbətdən doğub dünya ki dünyadır məhəbbət də,Məhəbbətsiz nə varlıq var, nə yoxluq var bu xilqətdə.