Ghazal 4743

از هیچ آفریده به دل گرد کین مگیردر زندگی قرار به زیر زمین مگیر

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4747

دارم ز تو ساده دلیها گله بسیارپهن است درین دامن دشت آبله بسیار

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4761

کی شود کشت امید از دیده نمناک سبز؟تاک را هرگز نسازد آب چشم تاک سبز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4767

رخنه در دل می کند مژگان قتالش هنوزمی کشد آب ازجگرها دانه خالش هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4775

می رود با قامت خم در پی دنیی هنوزبا چنین محراب، داری پشت برعقبی هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4776

ریخت دندانهاو در فکر لب نانی هنوزمهره بازیچه گردون گردانی هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4778

محو رخسار تو دلگیر نگردد هرگزچشم و دل آینه را سیر نگردد هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4780

دل ما روشن از افلاک نگردد هرگزتیغ از دامن تر پاک نگردد هرگز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4786

درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4787

دگر که را کنم از اهلِ درد محرمِ راز؟که رنگِ من به زبانِ شکسته شد غَمّاز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4798

مگر به فکر سواری است آن نگار امروز؟که نیست فتنه خوابیده را قرار امروز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4800

نبرده خط ز عذار تو آب و تاب هنوزبر آتش تو جگرها شود کباب هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4801

چه شد که یار خط آورد با صفاست هنوزفروغ صبح بنا گوش دلگشاست هنوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4805

ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیزنظر به هر چه کنی می شود غبار آمیز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4811

منقار من ز صبح ازل بود دانه سوزدر بیضه بود ناله من آشیانه سوز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4827

شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بسصندلی درد سر ویرانه سیلاب است و بس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4845

باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4849

از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4850

از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4852

بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4865

روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4869

می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4873

روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4874

چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباشتخته کز دریا ترابیرون برد رنگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4875

چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4879

هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4889

یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4891

رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4896

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4898

هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون می‌آید از خاکسترش

Saib TabriziGhazal1 min