Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Ghazal 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Ghazal 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Ghazal 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Ghazal 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Ghazal 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Ghazal 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Ghazal 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Ghazal 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Ghazal 3407می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
Ghazal 3409زنگ غفلت ز دل من نگران میخیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران میخیزد
Ghazal 3411عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Ghazal 3412زین سعادت که ز بال و پر ما میریزداستخوانبندی اقبال هما میریزد
Ghazal 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد
Ghazal 3425خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد
Ghazal 3428لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شدگشت سی پاره دل هر که پریشان تو شد
Ghazal 3431پیر گردیدی و کشت املت زرد نشدبوی کافور شنیدی و دلت سرد نشد
Ghazal 3436شمع با مضطرب از دست حمایت باشدمرگ بهتر ز حیاتی که به منت باشد
Ghazal 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشدگردش چرخ به کام دل مردان باشد
Ghazal 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشدتحفه سوختگان مشت شراری باشد
Ghazal 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد
Ghazal 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
Ghazal 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Ghazal 3499داروی بیهشی از جام صفاتم دادندسرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند
Ghazal 3504سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند
Ghazal 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند
Ghazal 3510نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند
Ghazal 3518خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
Ghazal 3519مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
Ghazal 3520روشنانی که ز خورشید نظر می گیرندچشم نظارگیان را به گهر می گیرند