Ghazal 5257

مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5258

جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغولبه سبحه است سر و کار عامل معزول

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5262

چرخ است حلقه در دولتسرای دلعرش است پرده حرم کبریای دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5263

تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دلتا کی به سینه سنگ زنم ز آرزوی دل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5264

آن کس که درد رابه دوا می کند بدلراه صواب رابه خطا می کند بدل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5265

روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5273

ای از رخت هر خار را سامان بستان در بغلهر ذره را از داغ تو خورشید تابان در بغل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5275

گر تشنه اسراری پیش آر شراب اولگر گنج همی خواهی می گرد خراب اول

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5276

عاشق صادق نمی دارد تمناهای خامتخم انجم در زمین صبح می سوزد تمام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5285

روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌امچون نگاه آشنا از چشم یار افتاده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5289

بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌امحاصلِ عمرِ گرامی را به غارت داده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5290

از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌امآسمان‌سیرم زمینِ خانه را گم کرده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5294

بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌امسال‌ها شد این لباس عاریت را کنده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5305

می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره امسینه چون کشتی به دریامی زند گهواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5308

نو خطان را بر سر نازآورد نظاره امزنگ از آیینه دل می برد نظاره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5309

آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌امبیستون کان زمرد شد زآب تیشه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5311

چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه امبخته چون انجم شود گم در ضیای خرقه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5313

بس که باشد شکوه های آتشین در نامه امدود بر می آرد از بال سمندر نامه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5314

بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌امجلوه مهتاب سیلاب است در ویرانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5316

مومنی را می‌کند آزاد از قید فرنگهرکه می‌سازد درین محفل ز خود بیگانه‌ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5317

نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌امدر بهاران از زمین سر بر نیارد دانه‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5318

در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه اممی ستاند چوب منع از دست دربان خانه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5322

بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه اممی شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5323

کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه امنیست قفلی بردر کاشانه چون آیینه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5327

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5329

راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5331

گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5332

گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5335

من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستمبندبندم کن که من مرد جدایی نیستم

Saib TabriziGhazal1 min