Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمینخط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
Ghazal 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمینآیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین
Ghazal 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمینمی نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
Ghazal 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان
Ghazal 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن
Ghazal 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن
Ghazal 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن
Ghazal 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Ghazal 6222سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کنمهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن
Ghazal 6227برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن
Ghazal 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من
Ghazal 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من
Ghazal 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من
Ghazal 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون
Ghazal 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن
Ghazal 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان
Ghazal 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن
Ghazal 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟دانه سوخته در گل چه تواند کردن؟
Ghazal 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردنبر سر بستر گل خواب توانی کردن
Ghazal 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن
Ghazal 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن
Ghazal 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن
Ghazal 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن
Ghazal 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من
Ghazal 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من
Ghazal 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من
Ghazal 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن
Ghazal 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون
Ghazal 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟
Ghazal 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرونکشتی کاغذی از آب نیاید بیرون