Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دام و کمند گردن دلهاست آرزودل مشت خار و موجه دریاست آرزو
Ghazal 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواهزینهار از ترک دنیا کردگان دنیا مخواه
Ghazal 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاهعالم روشن به چشم آب حیوان شد سیاه
Ghazal 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز دهعیشهای شب پریشان گشته را آواز ده
Ghazal 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟کز تماشایش فلک یک دیده حیران شده
Ghazal 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گرهدر زمین تشنه من آب می گردد گره
Ghazal 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گرهکاروان در راههای تنگ می گردد گره
Ghazal 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی استپنبه بر داغ پلنگ خشمگین بیجا منه
Ghazal 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منهچون گل از هر شبنمی آیینه بر زانو منه
Ghazal 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوهاز هلال تیشه ما آتشین چنگ است کوه
Ghazal 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوهدست کوته دار چون فرهاد از ایذای کوه
Ghazal 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته
Ghazal 6588مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Ghazal 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Ghazal 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Ghazal 6597به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Ghazal 6599بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه
Ghazal 6600چگونه زان گل رعنا دو چشم بردارم؟که هم بهار نگاه است و هم خزان نگاه
Ghazal 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کردهکه از خجالت روی تو خون عرق کرده
Ghazal 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Ghazal 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Ghazal 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Ghazal 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟
Ghazal 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Ghazal 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Ghazal 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Ghazal 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Ghazal 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Ghazal 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Ghazal 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای