Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتنز لفظ تازه دشوارست معنی را جدا گشتن
Ghazal 6208میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدنازان رخسار در ایام خط گل می توان چیدن
Ghazal 6212مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدنبساط خرمی و عیش را ناچیده برچیدن
Ghazal 6224برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کناگر دل را نسازی آب، باری دیده ای تر کن
Ghazal 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کندل خود را مصفا از شراب لایزالی کن
Ghazal 6233نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از مننمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من
Ghazal 6234ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از منوگرنه همچو نخل طور آتش می چکید از من
Ghazal 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون
Ghazal 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنانگوش را تنگ شکرساز ازین خوش سخنان
Ghazal 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟باد با تخت سلیمان چه تواند کردن؟
Ghazal 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟
Ghazal 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدنکه سخن را صله ای نیست به از فهمیدن
Ghazal 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن
Ghazal 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن
Ghazal 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکنیک جهت تا نشوی روی به آن سوی مکن
Ghazal 6284می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من
Ghazal 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Ghazal 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
Ghazal 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازیننیست در عالم امکان پسری بهتر ازین
Ghazal 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان
Ghazal 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن
Ghazal 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشنچراغ زنده دلان را کند خدا روشن
Ghazal 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Ghazal 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Ghazal 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Ghazal 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Ghazal 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Ghazal 6356غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
Ghazal 6358ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین
Ghazal 6366امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن