Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر به این دستور قد یار رعنا میشودناله بیتابی عاشق دوبالا میشود
Ghazal 2688آن لب رنگینسخن بیخواست گویا میشودغنچه چون افتاد بازیگوش خود وامیشود
Ghazal 2693هر که را غمخوار گردی غمگسارت می شودپرده بر هر کس که پوشی پرده دارت می شود
Ghazal 2706هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود
Ghazal 2711کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود
Ghazal 2734کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد
Ghazal 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Ghazal 2760می به رغم عالم پرشور می باید کشیدغم چو زور آرد می پرزور می باید کشید
Ghazal 2791نه از روی بصیرت سایه بال هما افتدسیه مست است دولت، تا کجا خیزد کجا افتد
Ghazal 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گرددکجا گرد سر پروانه شمع انجمن گردد؟
Ghazal 2845به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گرددنفس تا راست سازد صبح صادق پیر می گردد
Ghazal 2851خوش آن رهرو که دایم چون فلک بر خویش می گرددکه بر خود هر که گردد بیش، شوقش بیش می گردد
Ghazal 2859دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گرددکه شکر خواب، تلخ از مرغ بی هنگام می گردد
Ghazal 2889خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آردنگاه گرم او خون سمندر را به جوش آرد
Ghazal 2926مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان داردکه تیغش جوهر از پیچ و خم موی میان دارد
Ghazal 2928مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟که با آن تازگی گل حکم تقویم کهن دارد
Ghazal 2956عرق رخسار آن خورشید طلعت برنمیداردکه چشم از پشت پا نرگس ز خجلت برنمیدارد
Ghazal 3041کجا بی باده زنگ از خاطر اندوهگین خیزد؟چسان این سبزه خوابیده بی آب از زمین خیزد؟
Ghazal 3043مرا از دل زقرب خط دلبر دود می خیزدزرشک خضر از جان سکندر دود می خیزد
Ghazal 3068که ساکن در دل ویرانه ما می تواند شد؟که غیر از بیکسی همخانه ما می تواند شد؟
Ghazal 3085بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشدصراط مردم باریک بین موی کمر باشد
Ghazal 3105ز فرمان قضا گردنکشی دیوانگی باشددرین میدان سپر انداختن مردانگی باشد
Ghazal 3106به مستی از ته دل آدمی خشنود می باشدنشاط هوشیاران قلب روی اندود می باشد
Ghazal 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Ghazal 3185نه چندان است شوق من که از دل بر زبان آیدچسان دریای بی پایان به جوی ناودان آید؟
Ghazal 3187به مهر و مه کجا از مغز ما سودا برون آید؟می روشن مگر از مشرق مینا برون آید
Ghazal 3195غم عالم به دل از دیده خونبار میآیدبه این گلشن خزان از رخنه دیوار میآید
Ghazal 3196دل از مژگان خوابآلود در زنهار میآیدبلای جان بود تیغی که لنگردار میآید
Ghazal 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Ghazal 3284آدمی پیر چو شد حرص جوان میگرددخواب در وقت سحرگاه گران میگردد