Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت
Ghazal 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Ghazal 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریختدید تا ویرانی ما را، دل تعمیر ریخت
Ghazal 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Ghazal 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟رفت از دستم عنان مژگان گیرایی کجاست؟
Ghazal 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاستخوش همایون طایری زین بیضه فولاد خاست
Ghazal 953جام ما دریاکشان مهر لب خاموش ماستمطرب ما همچو دریا سینه پرجوش ماست
Ghazal 955کوثر بیداربختی دیده گریان ماستگرده صحرای محشر سینه سوزان ماست
Ghazal 966دوربین خونین جگر از نظم احوال خودستروز و شب طاوس لرزان بر پر و بال خودست
Ghazal 971در شب مهتاب می را آب و تاب دیگرستباده و مهتاب با هم همچو شیر و شکرست
Ghazal 975جای غم خالی بود تا ساغر از صهبا پرستدور دور می پرستان است تا مینا پرست
Ghazal 979عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست
Ghazal 987در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست
Ghazal 988حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرستمهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست
Ghazal 997خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس استبی سرانجامی نگهبان خانه ما را بس است
Ghazal 1008جان روشن را جهان در چشم بینا آتش استشبنم بی تاب را گل در ته پا آتش است
Ghazal 1022نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل استچشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است
Ghazal 1024سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل استآنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است
Ghazal 1039خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل استچشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است
Ghazal 1044سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل استپای من از زخم خار خونچکان پای گل است
Ghazal 1070خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است
Ghazal 1104زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است
Ghazal 1111سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟
Ghazal 1113چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟
Ghazal 1117نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است
Ghazal 1119لعل نسبت با لب یاقوت او بیجاده استصبح با آن چهره خندان در نگشاده است
Ghazal 1126ساقی ما از می گلگون به دور افتاده استهمچو ساغر آن لب میگون به دور افتاده است
Ghazal 1127دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده استطفل بازیگوش را آتش به چنگ افتاده است
Ghazal 1132هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است
Ghazal 1133از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است