Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Ghazal 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Ghazal 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست
Ghazal 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Ghazal 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست
Ghazal 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است
Ghazal 1021صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل استخال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است
Ghazal 1026از بدن آزادی جانهای غافل مشکل استپای خواب آلود بیرون کردن از گل مشکل است
Ghazal 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است
Ghazal 1031وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل استدر بهاران پشت بر گلزار کردن مشکل است
Ghazal 1032داستان شوق را تحریر کردن مشکل استبحر را از موج در زنجیر کردن مشکل است
Ghazal 1033هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل استشعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است
Ghazal 1042توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است
Ghazal 1050در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است
Ghazal 1056مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است
Ghazal 1064جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است
Ghazal 1074چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است
Ghazal 1075دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است
Ghazal 1088نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوستسایه بالای او از سرکشی همدوش اوست
Ghazal 1094خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست
Ghazal 1108یار راه شِکوهاَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است
Ghazal 1112دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟
Ghazal 1114هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است
Ghazal 1115چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است
Ghazal 1118بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است
Ghazal 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است
Ghazal 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است
Ghazal 1169هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است
Ghazal 1170شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است
Ghazal 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است