Ghazal 3110

طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3115

دل بی‌آرزو آسوده از تشویش می‌باشدبه قدر آرزو دل‌های مردم ریش می‌باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3118

زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3119

زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3120

خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3121

دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی‌باشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3127

نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3129

سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3130

دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3137

بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3138

در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3142

خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3146

چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3147

نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3149

نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3150

زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3153

ز بی‌پروایی آن بی‌درد قدر ما نمی‌داندز خوبی شیوه‌ای جز ناز و استغنا نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3154

چه شد قدر مرا گر چرخِ دون‌پرور نمی‌داند؟صدف از ساده‌لوحی قیمت گوهر نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3157

دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمی‌داندچو آتش شعله‌ور شد آب از روغن نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3159

زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاندفروغ لاله من آب را در جو بسوزاند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3170

به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3177

کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیندزخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3182

کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟به دندان گیرد از افسوس هر ساعت زبان خود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3190

ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3198

به قتل من چنان بی‌تاب آن شمشیر می‌آیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر می‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3207

کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه می‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3216

به کار سینه‌صافان دیده روشن نمی‌آیدکه نور خانه آیینه از روزن نمی‌آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3220

تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آیدکه خامی از شراب نیمرس بیرون نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3229

مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاسایدکه از دست کشاکش رشته های جان بیاساید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3230

دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟به آب خضر لب کی تشنه دیدار بگشاید؟

Saib TabriziGhazal2 min