Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد
Ghazal 3115دل بیآرزو آسوده از تشویش میباشدبه قدر آرزو دلهای مردم ریش میباشد
Ghazal 3118زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشدکه اول منزل یوسف درین ره چاه می باشد
Ghazal 3119زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشدخطر در منزل اینجا بیشتر از راه می باشد
Ghazal 3120خرابیهای ظاهر حافظ دیوانه می باشدکه گنج آسوده از تاراج در ویرانه می باشد
Ghazal 3121دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمیباشددرین بستان گلی غیر از گل رعنا نمیباشد
Ghazal 3127نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشدکه هرگز مرغ زیرک غافل از روزن نمی باشد
Ghazal 3129سخن را از خموشی پرده بر رو گر دهن پوشددهان تنگ آن شیرین تکلم را سخن پوشد
Ghazal 3130دل ظالم از آب چشم مظلومان نیندیشدز اشک هیزم تر آتش سوزان نیندیشد
Ghazal 3137بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمدعجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد
Ghazal 3138در و دیوار در وجد از نسیم نوبهار آمدزمین مرده دل را خون به جوش از لاله زار آمد
Ghazal 3142خرد از سر زجوش شعله سودا برون آمدجنون عشق موجی زد کف از دریا برون آمد
Ghazal 3146چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداندبساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند
Ghazal 3147نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداندورقهای پر و بال مرا شهباز گرداند
Ghazal 3149نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند
Ghazal 3150زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داندبه خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند
Ghazal 3153ز بیپروایی آن بیدرد قدر ما نمیداندز خوبی شیوهای جز ناز و استغنا نمیداند
Ghazal 3154چه شد قدر مرا گر چرخِ دونپرور نمیداند؟صدف از سادهلوحی قیمت گوهر نمیداند
Ghazal 3157دل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمیداندچو آتش شعلهور شد آب از روغن نمیداند
Ghazal 3159زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاندفروغ لاله من آب را در جو بسوزاند
Ghazal 3170به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماندکه خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند
Ghazal 3177کسی کز عقل وحشی شد چون مجنون بد نمی بیندزخود رم کرده آزاری زدام و دد نمی بیند
Ghazal 3182کسی تا کی خورد چون شمع رزق از استخوان خود؟به دندان گیرد از افسوس هر ساعت زبان خود
Ghazal 3190ز قید جسم جانهای عزیز آسان برون آیدبه خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید
Ghazal 3198به قتل من چنان بیتاب آن شمشیر میآیدکه از جوهر به گوشم ناله زنجیر میآید
Ghazal 3207کدامین آتشینسیما به این ویرانه میآید؟که از دیوار و در بوی پر پروانه میآید
Ghazal 3216به کار سینهصافان دیده روشن نمیآیدکه نور خانه آیینه از روزن نمیآید
Ghazal 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمیآیدکه خامی از شراب نیمرس بیرون نمیآید
Ghazal 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاسایدکه از دست کشاکش رشته های جان بیاساید
Ghazal 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟به آب خضر لب کی تشنه دیدار بگشاید؟