Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Ghazal 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود
Ghazal 2621در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود
Ghazal 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Ghazal 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Ghazal 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Ghazal 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Ghazal 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Ghazal 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Ghazal 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Ghazal 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Ghazal 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود
Ghazal 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Ghazal 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Ghazal 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود
Ghazal 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود
Ghazal 2690کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود
Ghazal 2705از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود
Ghazal 2713دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود
Ghazal 2714روح چون تنپرور افتد عاقبت تن میشودآب در آهن چو لنگر کرد آهن میشود
Ghazal 2718خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود
Ghazal 2721گر چنین چشم ترم میرآب هامون میشودرفتهرفته گردبادش بید مجنون میشود
Ghazal 2722غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود
Ghazal 2723اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود
Ghazal 2730زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود
Ghazal 2733جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد
Ghazal 2735دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد
Ghazal 2739گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد
Ghazal 2740عارفان را نکهت سیب ذقن جان میدهدطفل مشرب جان برای نارپستان میدهد
Ghazal 2745خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید