چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

دانه تا در خاک پنهان است رزق برق نیستسر به دنبالش گذارد چون به خرمن می رود

نیست آسان غم برون بردن ز دل احباب رابر سر خاری چه خون از چشم سوزن می رود

رنگ رخسار چمن در فکر بال افشاندن استآب ده چشمی که فصل سیر گلشن می رود

یک طرف با خاکسار خویش افتادن چرا؟پرتو مه تنگ در آغوش روزن می رود

ماه می خواهد که گردد چهره با رخسار اوکرم شب تابی به جنگ شمع ایمن می رود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حال صائب دور ازان مژگان چه می پرسی که چیستبا دل مجروح بر مژگان سوزن می رود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring